W trakcie gdy na 1szy rzut oka sztuka Anny Szprynger wygląda na dzieło grafika komputerowego lub architekta, do jej wykonania nie użyto żadnych technologii cyfrowych ani narzędzi architektonicznych. Precyzyjne wielokrotne linie oraz formy geometryczne zbudowane jedynie ręką artystki, jak i cieniutki pędzel, wywierają ogromne złudzenie, stąd także taka technika może wprowadzać oglądających w błąd. Dzieła zdradzają zainteresowanie artystki architekturą i odkrywaniem geometrycznym trójwymiarowej przestrzeni. Jej mało ważące kompozycje, zwykle położone centralnie albo po przekątnej, czasem rozrzucone po powierzchni albo pokrywające jej całość, najczęściej stworzone są z zwykłych figur geometrycznych, takich jak wydłużony pięciokąt czy kwadrat. Układając je jeden na drugim w z pozoru niekontrolowany metodę, Anna Szprynger uzyskuje efekt wyjątkowej gęstości i głębi na dwuwymiarowej powierzchni. Co więcej, ażeby zmaksymalizować wrażenie gęstości, artystka skupia się na szukaniu perspektywy, przykładowo przez stosowanie wielokrotnych punktów zbiegu, techniki zapoczątkowanej w renesansie. Dzieła artystki stanowią wyzwanie dla odbiorców przez wielość elementów tworzących przestrzenną jedność, którą ludzki umysł z trudem potrafi pojąć. Ten niejasny język obrazków nie zniechęca jednak widza, dosłownie przeciwnie, mimo że jest trudny w odbiorze, przyciąga i pobudza do myślenia. Stwarza, iż nie można się od obrazów oderwać, nieustająco próbując ułożyć puzzle w jedną ogół. Analizując trzon prac artystki, da się zauważyć kilka powracajacych motywów związanych z naturą.

http://konkretne.cba.pl/?p=65651

data dodania wpisu: 16-08-2011

Keywords: malarstwo